W 1919 r. prof. Jan Stock, specjalista w dziedzinie hydrodynamiki i elektroosmozy, zorganizował pierwszą Katedrę Fizyki w Akademii Górniczej, którą kierował do swojej śmierci w 1925 r. Zgodnie z decyzją Głównego Zgromadzenia Profesorów Akademii Górniczej w 1922 r., Katedra Fizyki została przydzielona do Wydziału Hutniczego. Po śmierci prof. Stocka kierownictwo Katedry Fizyki objął prof. Mieczysław Jeżewski, który wprowadził nowe tematy badawcze, m.in. własności dielektryczne ciał stałych, kryształy ciekłe oraz radiotechnikę. Po II wojnie światowej jego zainteresowania badawcze rozszerzyły się o magnetyzm. Do najważniejszych osiągnięć tego okresu należy patent na układ do badań magnetycznych defektów w linach stalowych magnesowanych wzdłużnie, opracowany przez prof. Jeżewskiego we współpracy z Zygmuntem Kaweckim i Ludgerem Szklarskim.
W 1952 r., już w Akademii Górniczo-Hutniczej, powstał nowy Wydział Elektrotechniki. Katedra Fizyki z dwoma zakładami: Fizyki Technicznej i Fizyki Ogólnej, została umieszczona na tym wydziale. Prof. Jeżewski był kierownikiem Katedry oraz Zakładu Fizyki Technicznej. W 1957 r. Katedra Fizyki wraz z Zakładem Fizyki Technicznej została przemianowana na Katedrę Fizyki I i przeniesiona na Wydział Hutniczy. Równocześnie powstały dwa nowe zakłady badawcze: Zakład Dielektryków i Półprzewodników (kierowany przez prof. Tadeusza Piecha) oraz Zakład Magnetyzmu (kierowany przez prof. Ludwika Kozłowskiego).
W 1960 r. prof. Jeżewski przeszedł na emeryturę, a Zakład Fizyki Technicznej został rozwiązany. Prof. Ludwik Kozłowski, specjalista w dziedzinie fizyki magnetyzmu, objął kierownictwo Katedry Fizyki I. W 1964 r. w Zakładzie Dielektryków i Półprzewodników Mieczysław Jachimowski i Edward Leja skonstruowali pierwsze systemy próżniowe i wprowadzili technologie próżniowe do produkcji cienkich filmów metalicznych. W 1970 r. Katedra Fizyki I została przemianowana na Katedrę Fizyki Ciała Stałego, a prof. Ludwik Kozłowski pozostał na stanowisku kierownika katedry. W 1971 r. z powodu problemów zdrowotnych opuścił to stanowisko. Jego następcą został prof. Tadeusz Piech.
Od 1971 r. Katedra Fizyki Ciała Stałego prowadziła własne studia specjalizacyjne z Fizyki Ciała Stałego na Wydziale Elektrotechniki.
Po przejściu prof. Piecha na emeryturę (1972) prof. Stanisław Gorczyca sprawował administracyjnie kierownictwo Katedry. W tym czasie Karol Krop, Józef Korecki i Jan Żukrowski wprowadzali spektroskopię Mössbauera. Katedra Fizyki Ciała Stałego była drugim w Polsce ośrodkiem naukowym (po Uniwersytecie Jagiellońskim), który posiadał tę unikalną wówczas technikę eksperymentalną. Równocześnie Andrzej i Lidia Maksymowicz rozwijali badania nad magnetycznymi cienkimi filmami. W 1974 r. prof. Karol Krop został mianowany kierownikiem Katedry Fizyki Ciała Stałego. W 1978 r. dr Henryk Figiel wprowadził spektroskopię NMR. Na początku lat 80. dr Andrzej Kołodziejczyk rozpoczął badania nad współistnieniem ferromagnetyzmu i nadprzewodnictwa. Pod koniec lat 80. dr Józef Korecki rozpoczął budowę systemu ultrawysokiej próżni do badania właściwości magnetycznych ultracienkich, epitaksjalnych filmów żelaza in situ metodą konwersyjnej spektroskopii Mössbauera elektronów.
W 1991 r. powstał Wydział Fizyki i Technik Jądrowych AGH. 1 września 1991 r. Katedra Fizyki Ciała Stałego została włączona w jego struktury. Prof. Henryk Figiel został powołany na stanowisko kierownika katedry i pełnił je do 1999 r.
Lata 90. były okresem dalszego rozwoju bazy eksperymentalnej. Pojawiły się nowe tematy badawcze, które stały się wiodącymi w obecnej działalności katedry. Obejmują one: fizykę powierzchni i magnetyzm ultracienkich filmów (prof. Józef Korecki), magnetyczne i strukturalne własności międzymetalicznych R-T oraz ich wodorów (prof. Henryk Figiel), nadprzewodzące i magnetyczne tlenki (prof. Andrzej Kołodziejczyk i prof. Karol Krop) oraz rozbudowane międzymetaliczne sieci i tlenki magnetooporowe badane przy użyciu promieniowania synchrotronowego (prof. Czesław Kapusta).
Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej, - wychodząc naprzeciw potrzebom dydaktycznym - w roku 2004 zmienił nazwę na Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej.
W 2021 roku został otwarty nowy budynek WFiIS - D-7, do którego przeprowadziła się katedra FCS.